Teoria ścieżki do celu
Teoria ścieżki do celu - To drugi model sytuacyjnego podejścia do przywództwa. Jest ona najściślej związana z nazwiskami M.EVANSA z R.HOUSE’A.
Teoria ta mówi o tym, iż główną funkcją przywódcy jest informowanie pracowników o cenionych nagrodach i wyróżnieniach i wytłumaczenie im w jaki sposób mogą oni osiągnąć te nagrody – innymi słowy – przywódca powinien wyjaśnić ścieżki prowadzące do osiągnięcia celu. Teoria ta identyfikuje cztery rodzaje zachowań przywódczych: nakazowe zachowanie, wspierające zachowanie, partycypacyjne zachowanie i zachowanie zorientowane na dokonania.
W przeciwieństwie do teorii Friendla, teoria ścieżki do celu zakłada, że przywódcy mogą zmienić swój styl zachowania, by sprostać wymaganiom konkretnej sytuacji.
Kolejny temat to Model Vroma Vettona Jago:
Model ten koncentruje się jedynie na określeniu w jakim zakresie podwładni mają uczestniczyć w procesie przywództwa. Model ten ustala normy lub standardy włączania podwładnych do procesu podejmowania decyzji.
Zgodnie z modelem VYJ najlepszym miernikiem skuteczności decyzji jest jakość decyzji i jej akceptacja przez pracowników.
(...)
|
